Ο Super George και η Super Nat!

Standard

 

Λοιπόν ξέρετε τι αρέσει πάρα πολύ στον Γιώργο και -τελευταία- στην Ναταλία? Να τους λέω ιστορίες που βγάζω από το μυαλό μου και οι ήρωες βεβαίως βεβαίως, είναι οι ίδιοι αλλά με σούπερ δυνάμεις! Η σούπερ σούπερ δύναμή τους που τους έχω πει πως την έχουν και στα αλήθεια, είναι βέβαια αυτή της σούπερ εξυπνάδας τους! Οι υπόλοιπες τους υπενθυμίζω κάθε λίγο και λιγάκι, πως υπάρχουν μόνο στις ιστορίες αυτές (μην αποφασίσουν να πετάξουν από κανένα ψηλό μπαλκόνι κι έχουμε άλλα).

 

Ο super George λοιπόν και η super Nat είδαν τους κακούς που πετούσαν όλα τα σκουπίδια μέσα στη θάλασσα και ψέκαζαν βρωμιές στον Αμαζόνιο (εξηγείς και τι είναι ο Αμαζόνιος), και άρχισε το νερό να βρωμάει και τα ψάρια να μην ξέρουν που να κρυφτούν, κλπ κλπ. Και ξεκίνησαν οι δυο τους λοιπόν να χρησιμοποιούν τις σούπερ δυνάμεις τους για να χαλάσουν τον μηχανισμό των κακών και να σώσουν το περιβάλλον, κλπ κλπ! Ή που έσωσαν το παιδάκι που έτρεξε από την μαμά του και τον μπαμπά του και παραλίγο να το πατήσει το αυτοκίνητο ή οτιδήποτε θέλω να μάθουν ή να αποφεύγουν να κάνουν!  Και αν το κάνουν ή θέλουν να το θυμηθούν τους λέω «δεν θυμάσαι που ο super George είχε δει εκέινους τους κακούς που έκαναν αυτό? Ε, μην τρελαθούμε τώρα που θα το κάνουμε κι εμείς!»

 

Ω, ναι! Μια χαρά πιανει σας λέω! Και όταν βαριέται, ή πάμε κάπου με το αυτοκίνητο και δεν θέλει να κοιμηθεί (ή εγώ δεν θέλω να κοιμηθεί), μια ιστορία των super ηρώων μου, κάνει εύκολα την δουλειά. Καταστρώνω την ιστορία καθώς την λέω. Καμιά φορά σταματάω μισό λεπτό για να σκεφτώ κάτι και από την αγωνία τους φωνάζουν να συνεχίσω! Χαχα!😆 Περιμένετε βρε την δόλια την μάνα! Δεν είμαι Φώσκολος!!!

 

Ο super George και η super Nat είναι ήρωες, πετάνε, γίνονται αόρατοι, αναλόγως το τι χρειάζεται να κάνουν μου λέει και ο Γιώργος ποια δύναμη είναι καλύτερα να χρησιμοποιήσουμε, η μαμά τους και ο μπαμπάς τους ΔΕΝ το γνωρίζουν (αν και νομίζω πως απλά κάνουν τουμπεκί…)  και τα δύο παιδιά σώζουν άλλα παιδιά, ζώα (μιας και μπορούν να συζητήσουν μαζί τους), ή σώζουν και όλο το σύμπαν αν χρειαστεί!

 

Όταν περιμένουμε κάπου την σειρά μας, μια μικρή ιστοριούλα είναι ότι πρέπει, το ίδιο και όταν απλά θέλω να ηρεμήσουν ή να κάτσουν στο τραπέζι στο εστιατόριο. Μπορώ να τις έχω πάντα μαζί μου, ακόμα και μέσα στη θάλασσα! Τα παιδιά χαίρονται πολύ και νιώθουν πολύ περήφανα για τους ήρωες αυτούς και με λίγα λόγια, δοκιμάστε το κι εσείς και πείτε μου πως τους φάνηκε!

 

Σημείωση: Στη Ναταλία λέω πιο απλές ιστοριούλες όταν είναι μόνη της (πχ το κουνελάκι που ερχόταν στον κήπο να φάει τα καρότα που είχε φυτέψει η Ναταλία , αλλά δεν του άρεσε και πολύ για να λέμε και την αλήθεια, που έπρεπε να τα παίρνει κρυφά. Το έπιασε στα πράσα λοιπόν η Ναταλία και του είπε ότι θα του αφήνει 2 καρότα κάθε μέρα κάτω από το δέντρο. Και έτσι για παράδειγμα με την συγκεκριμένη ιστορία, μαθαίνει το μικρό μου κοριτσάκι να αγαπάει τα ζωάκια και να μοιράζεται😉 )

 

Εσείς λέτε δικές σας ιστορίες στα παιδάκια σας? Πως τους φαίνονται?

About mamalydia

Είμαι μαμά του Γιώργου από την 23η Ιανουαρίου 2007 και της Ναταλίας από τις 17 Ιανουαρίου 2010. Από τότε που έγινα μαμά μέχρι σήμερα, αν και δεν περίμενα να είμαι ποτέ σε κάτι τόσο σχολάστική, ξεκίνησε για μένα ένα ταξίδι έρευνας για να δώσω όσο μπορώ και όσο ξέρω, το καλύτερο σ'αυτό το παιδί, με την ευχή να μεγαλώσει το μυαλουδάκι του και το σώμα όμορφα και απροβλημάτιστα. Ο στόχος μου είναι να μεγαλώσω ελεύθερα παιδιά. Ελεύθερα να είναι αυτό που θέλουν να είναι, ελεύθερα να αγαπούν αυτό που θέλουν, ελεύθερα να παλέψουν γι αυτό που αγαπούν, ελεύθερα να είναι ο εαυτός τους! Γεννήθηκα τον Απρίλη του 1977, έχω σπουδάσει Αγγλία Interior Design και συνέχισα εκεί το Master μου. Εκεί γνώρισα από τα 18 μου τον πλέον σύζυγό μου ο οποίος μου έμαθε τον κόσμο των υπολογιστών. Ασχολούμαι με ζωγραφική, λογοτεχνία, ποίηση, είμαι Βοηθός Μητρότητας και blogger, και βασικά μεγαλώνω τα παιδιά μου, έχω την τύχη να είμαι μια full time μαμά! :-) Αν θέλετε να επικοινωνήστε μαζί μου, εδώ είναι το μέηλ μου: lydiat2004 @ yahoo.gr

2 responses »

  1. Φοβερή ιδέα! Οι δικοί μου τώρα έχουν αρχίσει να τρελλαίνονται με τους σούπερ ήρωες, πρέπει να το δοκιμάσω οπωσδήποτε.
    Και για ν’ απαντήσω στην ερώτησή σου, ναι, έχουμε κι εμείς τις δικές μας ιστορίες, από μια μακρινή χώρα, την Παραμυθοχώρα, στην οποία μπορείς να πας μόνο με τη φαντασία (ή όταν κοιμάσαι). Κάποτε, ίσως καταφέρω να κάτσω να τις γράψω, αν τις θυμάμαι ακόμα…

  2. Εμείς , μέχρι στιγμής, είμαστε τα τρία γουρουνάκια (είναι 3 τα πιτσιρικούδια μου!). Η μεγάλη, που είναι η πιο έξυπνη και η πιο εργατική και, γενικά, η πρώτη που πρόλαβε το ρόλο, κατασκευάζει το γερό σπιτάκι. Ο Χρήστος κάνει το ξύλινο που είναι κι αυτό γερό (δε γίνεται να έχουμε όλοι το ίδιο σπίτι…άλλωστε τι θα έκανε τότε ο λύκος!), αλλά όχι τόσο. Ωστόσο, είναι πολύ δυνατός και του ρίχνει και λίγο ξύλο του κακού (σαν άντρας βρε παιδί μου!). Η Μαγδαλένα, που είναι η μικρότερη κι ακόμα δεν καταλαβαίνει, είναι το μικρό, το τεμπελούτσικο, το χαδιάρικο, που τρέχει στα αδερφάκια του για να σωθεί (ευκαιρία για αγκαλιές!). Το θέμα είναι τι θετικό θα βρούμε σ’ αυτό το ρόλο όταν θα αρχίσει να καταλαβαίνει και η μικρή…Μάλλον το βλέπω να το γυρναμε κι εμείς σε σούπερ ήρωες!
    Α! Και φυσικά όλο αυτό γίνεται ολόκληρο θεατρικό…Εγώ πότε είμαι η μαμά που τους αποχαιρετάω, πότε ο κακός λύκος (εκτός αν είναι κι ο μπαμπάς μας μαζί, οπότε παίρνει δικαιωματικά το ρόλο του κακού).
    Το αστείο σε όλο αυτό είναι η φάτσα της μικρής, που συμμετέχει (λέμε τώρα) στην παράσταση και μπαίνει στο πετσί του ρόλου!!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s